donderdag 29 november 2012

Gelezen [sept - november]

  

Auto-bio | tome 1 & 2 | Cyril Pedrosa
De derde keer dat ik iets van Cyril Pedrosa lees en hoewel het drie totaal verschillende boeken waren, vond ik ze allemaal geweldig. In deze korte serie vertelt hij aan de hand van allerlei grappige anekdotes hoe moeilijk het soms wel is om milieubewust te leven. En dat hij het serieus meent kan je ook hier zien.


Le journal d'un remplaçant | Martin Vidberg | 2006
Martin is een leerkracht zonder vast werk wat betekent dat hij elk moment kan opgeroepen worden om ergens les te gaan geven. Zo komt het dat hij totaal onvoorbereid aan de slag moet in het bijzonder onderwijs. Een boek met lieve illustraties van aardappelmannetjes en met een prachtig (school)handschrift. Leuk maar geen echte bijblijver.


The Great Disappointment | Box Brown
Het eerste van 7 comics dat ik las uit The Whole Story. Eigenlijk zou ik dit niet mogen bespreken want ik las het op de slechtst mogelijke manier: een paar pagina's, anderhalve week niets, weer een paar pagina's, weer anderhalve week niets en dan uiteindelijk toch de rest. Ja, dan pakt het niet.
Het boek is een verzameling van allerlei verhaaltjes die grotendeels gaan over de onnozele dingen die mensen durven doen in naam van hun god/religie. Misschien dat ik het ooit opnieuw lees, we'll see.

Chroniques de Jérusalem | Guy Delisle |2011
De vrouw van Guy werkt voor Artsen Zonder Grenzen waardoor de hele familie (ze hebben 2 kinderen) voor een jaar naar Jerusalem trekt. Terwijl zijn echtgenote aan het werk is en de kinderen op school zitten, trekt Guy erop uit om de stad en het land te ontdekken. Het conflict tussen Israëlieten en Palesteinen, en een stad waar 3 godsdiensten naast elkaar moeten leven, maakt dat hij heel wat te vertellen heeft. Maar dit is helemaal geen zwaar boek over deze problematiek, het is een aaneenschakeling van leuke en grappige anekdotes en een echte aanrader. Ik ga absoluut nog boeken van hem lezen.


The 14th Dalai Lama - a manga biography | Tetsu Saiwai | 204 p
Mijn allereerste echte e-book! Gekocht op amazon en gelezen met de kindle app op een android tablet al ben ik eerlijk gezegd niet 100% tevreden over de kwaliteit. De pagina's namen de slechts de helft van mijn scherm in en wanneer ik ze vergrootte was de resolutie niet echt goed meer en kon ik niet naar de volgende pagina scrollen. Gelukkig is dit niet het geval voor alle e-graphic novels.
Over het boek echter niets dan lof. Ik vond het in een lijstje met graphic nonfiction masterpieces en het moet gezegd: op deze manier nonfictie lezen is echt iets voor mij. Zoals de titel zegt wordt het verhaal van de 14e Dalai Lama verteld, en dan vooral de jaren '50-'60 toen China Tibet binnenviel en de Tibetanen dwong de regels van Mao en het communisme over te nemen. Na het lezen van dit boek kan ik maar 2 dingen zeggen. Een: meer leiders zouden er de zelfde visie op na moeten houden als de Dalai Lama (ik denk bvb aan een zekere Bart in Antwerpen) en twee: geef die mensen aub hun land terug!

Embroderies | Marjane Satrapi | 144 p
Ik was zo blij een e-book van Marjane Satrapi te vinden dat ik het prompt kocht. Pas toen ik het opendeed had ik door dat het een Engelse vertaling was (ja, embroideries is helemaal geen Frans woord, maar ik had er niet bij stil gestaan :)).
Na het feestmaal, terwijl de mannen hun siësta doen, roddelen de vrouwen over het huwelijk, relaties en seks. Leuk maar niet haar beste werk.

      
Rosalie Blum | tome 1,2 & 3 | Camille Jourdy
De eenzame Vincent komt op een dag Rosalie Blum tegen en heeft het gevoel dat hij haar van ergens kent. Om uit te vissen of dit effectief het geval is, begint hij haar te volgen. Elke dag opnieuw volgt hij haar doen en laten. Rosalie heeft dit echter in de gaten en stuurt haar nichtje achter Vincent aan.
Mooie kleurentekeningen, geweldige randpersonages (zoals Kolocataire), leuke details, meeslepend en grappig. Wat wil een mens nog meer in een boek?
Een tip: lees vooral de 3 boeken zo snel mogelijk achter elkaar of sommige details zouden je kunnen ontgaan.

dinsdag 27 november 2012

Gelabeld

Léon ging nog geen week naar school of hij kwam al thuis zonder trui. Het was juist zijn mooie rode Mexx trui. Dus schreef ik een lief briefje naar de juf met de vraag of ze die trui niet ergens gezien had en of ze hem terug kon meegeven. Een dag later hadden we hem gelukkig terug.

Tussen toen en nu is Léon ook al een sjaal en de kap van zijn jas kwijtgeraakt. De kap kwam terug (en oma heeft hem dan maar gauw aan de jas vastgenaaid). De sjaal is nog steeds vermist.

Dat kon zo niet langer en dus doen wij tegenwoordig van Lovely Labels. Alle truien, jassen en winteraccessoires van Léon zijn ondertussen uitgerust met schattige strijklabels. Op brooddozen en dergelijke plakt een leuk stikkertje. Allen met zijn naam en een leeuw erop. Want als mama mag kiezen uit verschillende tekeningetjes kiest ze natuurlijk de leeuw (het noemt hier niet voor niets de mier en de leeuw hé).


En nu hopen dat Léon nooit meer iets kwijt raakt!

maandag 26 november 2012

Rarara...

Op pinterest kwam ik een recept tegen voor paarse soep met purple sweet potato. How cool is that?

recept op Taste with the eyes

Toen ik vorige week in de Turkse fruitwinkel naast de gewone zoete aardappel een paarse variant zag liggen, twijfelde ik geen seconde en kocht ik een paar stuks.

Daarjuist was het grote moment aangebroken. Ik ging eraan beginnen. Ik nam mijn zoete aardappel, begon hem te schillen en tot mijn enorme ontgoocheling bleek het ding in plaats van mooi paars helemaal wit vanbinnen!


Dus nu vraag ik mij af: welke groente heb ik eigenlijk gekocht en wat kan ik daar in hemelsnaam mee klaarmaken? Iemand een receptje aan te bevelen?
 

woensdag 21 november 2012

All I want for Xmas is...

"Sex sells", zeggen ze. Dat zullen ze bij deze winkel in het centrum van Brussel ook gedacht hebben.


Aha, maar ze verkopen helemaal geen seks, ze gebruiken gewoon een acroniem.
Laten we dat dan even voluit schrijven:
I only want Strong Emotions for Xmas for Xmas.

Yep. Daar is duidelijk goed over nagedacht.

maandag 19 november 2012

Street art

Ik houd enorm veel van street art. Met het plakken van oogjes probeer ik wat mee te doen, maar mijn inbreng is echt heel miniem. Er zijn wel wat coolere dingen te vinden (al moet je soms goed kijken). Het beste van 2012 werden op een rijtje gezet door Street Art Utopia.

Hier mijn favorieten uit het lange (maar zeer de moeite) overzicht:






 



woensdag 14 november 2012

Smile!

Wanneer ik op een tram of bus zit en de ruiten zijn beslagen dan teken ik smiley's. Heel snel maak ik met twee vingers streepjes voor de ogen en daaronder een grote lachende mond.


Toen ik vandaag mijn plaats innam op de bus zag ik dat de ruiten aangedampt waren, maar nog voor ik een smiley kon zetten zag ik er al een! Ongelofelijk maar waar! Iemand had er al een getekend. Al kan ik dat natuurlijk ook wel zelf geweest zijn. Toen ik klein was mochten wij bijvoorbeeld nooit de aangedampte ruiten in de auto met onze handjes schoonvegen, want de strepen die je maakte konden de volgende keren weer zichtbaar worden. De MIVB kennende worden de ruiten aan de binnenkant van de bus niet vaak gewassen. Mogelijk was het er dus een die ik al enkele weken geleden getekend had.

Wie het ook was, ikzelf of iemand die mijn initiatief wil verder zetten, het heeft alleszins fantastisch gewerkt. Mijn ochtend was goed begonnen en met een grote smile verliet ik de bus.


maandag 12 november 2012

Maandag

Beeld je even dit in. Het is maandagmorgen. De wekker loopt af. Je draait je nog eens om. Een kwartiertje later loopt de tweede wekker af. "Verdorie, nu al?" Met veel moeite sta je op en sleep je jezelf naar de douche. Daar probeer je je mentaal voor te bereiden op 2 dagen vergaderen. Het genre vergadering waarbij het jaar geëvalueerd wordt en nieuwe objectieven gesteld worden. Wanneer je klaar bent met douchen komt je vriend op zijn dooie gemak naar beneden en dan zegt hij het allerlaatste wat je op zo'n morgen wil horen: "Ah ja, ik moet niet gaan werken vandaag. Wij recupereren 11 november."




zaterdag 10 november 2012

Plathoofdje

Kennen jullie Platvoet nog? Wij hebben hier plathoofdje rondlopen. Je kan echt bijna alles op het kind zijn hoofd zetten, het blijft er gewoon op staan.


donderdag 8 november 2012

Misplaatste felicitaties

"Met de fiets gekomen? Proficiat!" kreeg ik te horen toen ik bij het binnenkomen op kantoor mijn collega's begroette. Wanneer ik namelijk toekom na een half uurtje fietsen waarvan een deel bergop, is dat duidelijk aan mij te zien.

Alleen was ik vandaag helemaal niet met de fiets gekomen, maar met de tram en de laatste meters van de halte naar het bureau te voet. Maar ik zag er blijkbaar wel even verwaaid uit.

En zo kreeg ik vandaag een (wel wat minder erge) variant op zwangerschapsfelicitaties aan het adres van iemand die helemaal geen kindje verwacht.

zondag 4 november 2012

Oh nee

Léon zit tijdens een wandeling op de schouders van zijn papa. Ik loop wat achterop maar besluit naar hen toe te lopen. Plots zegt Léon verschrikt "Oh nee!"
"Wat oh nee?" vraag ik.
"Oh nee, t' is mama."