dinsdag 18 november 2014

ik heb gewonnen!

"Ik ben ook een kindje geweest", zei ik tegen Léon.
"Ja, en ik ben ook een kindje maar jij heb gewonnen, want jij bent eerst groot geworden."


Ik mocht wel de race van het leven winnen maar uitroepen "Ik heb gewonnen! Ik heb gewonnen!", leverde mij een boze zoon op.

zaterdag 25 oktober 2014

kinderboeken | met activiteiten of om van te leren

Stilaan beginnen we hier heel wat kinderboeken te verzamelen. Maar we hebben niet alleen prenten- en verhalenboeken. Léon wil al eens graag iets bijleren en dus leek het mij leuk om de meest interessante boeken op een rijtje te zetten.

Atlas | Aleksandra & Daniel Mizielinski | 2013 | 96 p.
Dit boek is zo'n dikke aanrader! Het is absoluut prachtig. De atlas is niet volledig, het is te zeggen: voor elk werelddeel staat er wel een kaart in met alle landen erop, maar niet alle landen werden apart uitgewerkt, wel en 50-tal. Soms is dat een beetje vloeken: bijvoorbeeld als je een vakantie gepland hebt in Denemarken en dat graag samen met je kind had bekeken. Maar de landen die er wel instaan zijn zo mooi geïllustreerd en er staat zoveel info bij, dat je je er uren zoet mee kan zijn. (ok, laten we eerlijk zijn: Léon kan ik er ongeveer een half uur mee bezig houden, maar zonder hem was ik er uren in aan het kijken)


In de ruimte | Liesbet Slegers | 2007 | 23 p.
Dit boekje leenden we in de bibliotheek en het lijkt alsof het momenteel niet meer verkocht wordt. Dat is spijtig want het is een leuk en interessant boek. En het heeft uitflapbare pagina's (altijd een hit). Het was al een tijdje geleden dat we het lazen en ik ben ondertussen het meeste vergeten, maar Léon die kent nog altijd het verschil tussen meteorieten en asteroïden.

 
De pengreep van Léon zat niet helemaal goed en dus ging ik op zoek naar een leuk activiteitenboek zodat we samen wat konden oefenen. Zo kwam ik de leuke boeken van "Editions Usborne" tegen op Amazon.fr waar ze alle boeken in het Frans en Engels hebben. Met het schrijven van deze blogpost ontdekte ik dat er op Bol.com heel wat in het Nederlands te vinden zijn.
Dit is een doeboek vol doolhoven, verschillen zoeken, telopdrachten, stickers en nog veel meer. Ideaal voor 5-jarige jongetjes. Uiteraard bestaat er ook een variant voor meisjes.

 
Tekenen en Léon, het is (momenteel) geen grote liefde. Maar dit boek staat vol stap-voor-stap tips om dingen te leren tekenen zodat ik het toch een aanrader vind, ook voor volwassenen. Zo kan ik nu een kei coole piratenboot tekenen en dat vindt Léon wel geweldig.

 
Plots was Léon geïnteresseerd in het lichaam en hoe de spijsvertering werkt. Dat vroeg om een aangepast boek. Het boek is ontzettend volledig: elke lichaamsfunctie staat uitgelegd (ademhaling, spijsvertering, spieren en botten, zintuigen...) en het heeft meer dan 50 flapjes (een nog grotere hit bij kinderen dan uitflapbare pagina's!). Wij lezen niet alle tekst die er instaat maar ik probeer zo goed mogelijk alles te overlopen.

 
Wij hebben een abonnement op Planckendael. We gaan er dus regelmatig naartoe. Maar waar we vroeger zelden verder raakten dan de speeltuin en de giraffen, wil Léon tegenwoordig veel dieren zien en wil hij ook de naam van alle beesten kennen (ken jij de Arabische Oryx? wij (nu) wel). In dit boek vind je, zoals de titel zegt, 1000 dieren. Dat zijn uiteraard niet alle dieren die er bestaan (de Arabische Oryx staat er bijvoorbeeld niet in) maar het is wel een heel tof boek om in te bladeren en nieuwe soorten te leren kennen.

 
Is jouw kind zot van vliegtuigen, treinen, boten, vrachtwagens, van alles wat beweegt? Dan moet je dit boek in huis halen. Het is hetzelfde eenvoudige principe als bij het dierenboek hierboven: gewoon 1000 tekeningen van dingen en de naam erbij en meer moet dat niet zijn.


woensdag 8 oktober 2014

tex-mex bloemkoolrijst

Een tijdje geleden vertelde een vriendin mij over bloemkoolrijst. Men neme een bloemkool, men mixt deze en men maakt er een soort van nasi van maar dan zonder rijst. Nu ben ik geen bloemkoolfan maar er werd mij verzekerd dat je er niets van proeft.

Ik vond dat bloemkoolrijstding wel iets intrigerend en wou dat dan ook eens proberen. Ik ging echter niet voor nasi, maar voor een variant op deze tex-mex rijstschotel die ik regelmatig klaarmaak (maar dan op een snellere manier). 

En het is waar, er valt geen bloemkoolsmaak te bespeuren. Het resultaat is een lekker en gezond gerechtje waarvan ik niet anders kan dan het met jullie delen.


(kijk, we doen professioneel met een pinbaar fotootje en al!)

INGREDIËNTEN
  • 1 bloemkool
  • 1 rode paprika
  • 1 (rode of gele) ajuin
  • look
  • 1 chilipepertje
  • 500g pasata
  • 1 klein blikje maïs
  • 1 blik rode bonen
  • 70g cheddar
  • arachideolie
  • chillikruiden, paprika, cayenepeper...
  • peper & zout
  • italiaanse kruiden

BEREIDING
  • snijd de bloemkool in stukken en mix fijn (maar niet tot moes)
  • doe de olie in de wok
  • voeg de fijngesneden ajuin, look en chilipeper toe en bak even aan
  • voeg dan de gesneden paprika toe en laat ook even bakken
  • doe de gemixte bloemkool erbij en laat goed aanbakken, zo’n 10 minuten, ondertussen regelmatig roerend
  • voeg kruiden naar smaak toe
  • voeg de uitgelekte maïs en rode bonen toe en roer alles goed dooreen
  • doe de pasata erbij en laat goed opwarmen
  • draai de cheddar er door
  • dien op als de kaas gesmolten is


dinsdag 7 oktober 2014

charmeur

Mijn zoon kan een echte charmeur zijn. Toen ik recht van de kapper kwam met mijn nieuwe herfstkleur riep hij luidkeels uit: "Wauw mama! Jouw haartjes zijn mooi rood!"

's Avonds deed hij er nog een schepje boven op: "Mama, ik moet je iets vertellen. Ik vind jouw haartjes echt, echt, echt mooi."

Zo lief! Mijn hart kon niet anders dan smelten.

Spijtig genoeg vindt hij het niet altijd nodig om zijn charmes boven te halen. Soms lijkt hij liever enorm tactloos te zijn. Zo zei hij bij het zien van "Gruzinkerbell" (in Despicable Me 2):
"Kijk mama, hij is zo dik als jij!"*



*voor wie mij niet kent: dat is niet waar



zondag 5 oktober 2014

24 uur in rotterdam

Voor mijn verjaardag had ik tickets gekregen voor een concert van Eels in Rotterdam. De ideale gelegenheid om er een nachtje aan vast te plakken en zo spendeerden mijn vriend en ik ergens eind juni 24 uur in Rotterdam. (ja, ik zit hopeloos achter met bloggen...)

We gingen met de wagen, parkeerden gratis op een P+R parking aan de rand van de stad en namen van daaruit het openbaar vervoer naar het centrum (daar kunnen ze in Brussel nog veel van leren).

Overnachten deden we in CitizenM. Dit geweldige hotel was helemaal op ons lijf geschreven: leuke inrichting, groot bed, Androidtablet om alle domotica en multimedia in de kamer te bedienen, lekker ontbijtbuffet en overal leuke boodschappen.

's Middags aten we "proper burgers" bij Hamburg:

Voor de rest liepen we gewoon rond, zonder plan, met het fototoestel in de aanslag.






Na het concert sloten wij onze avond af in de bar van het hotel. Bij het inchecken hadden we namelijk een bonnetje gekregen voor een gratis drankje en dus wisselden we dat in voor 2 lekkere cocktails met bramen. Alleen al voor die cocktails zou ik nog eens terug willen naar Rotterdam. Al zet ik dan ook het Boijmans Van Beuningenmuseum op mijn planning.


woensdag 10 september 2014

rugby mom

Ik heb als kind nooit sport gedaan met als gevolg dat ik nu in de clinch lig met mijn gewicht, geen conditie heb en alles behalve sportief ben. Gelukkig krijgt een mens een 2e kans door zijn kinderen. Léon moet en zal dus aan sport doen en liefst van al in teamverband.

Ik ging op zoek naar een activiteit en vond een rugbyclub die op een veld speelt dat op 5 minuutjes te voet van ons huis ligt en dat voor kinderen vanaf 5 jaar. SCORE! Daarbij trainen ze op zaterdag en niet op woensdagnamiddag, wat een hoop geregel met opvanggrootouders voorkomt. DOUBBLE SCORE!

Vorige zaterdag was het zo ver: Léon moest naar de eerste training. Na mijn meest geperfectioneerde opvoedingstechniek te hebben bovengehaald (het totaal onverantwoorde omkopen met snoepjes) was hij zelfs enthousiast en zag hij het helemaal zitten.

En het moet gezegd: hij heeft goed meegedaan. Iets wat niet eenvoudig is voor zo'n jong kind dat direct mee moet met de grote groep (alle kinderen onder de 10 trainen samen). Bewijs: de 2 andere kleine nieuwelingskes hebben het zelfs niet geprobeerd of direct opgegeven. Het was allemaal wel op z’n Léons: tussendoor stond hij te dagdromen, in het gras te rollen of naar de vliegtuigen te starten. Maar toch, ik noem het een succes, zie in mijn zoon een geweldige tackelaar (dat wordt sowieso zijn favoriete onderdeel van het spel), hij kreeg zijn 3 snoepjes en wij samen blij naar huis.

Maar... Toen ik zei: "Volgende week terug", antwoordde hij: "Ah, nee dat was maar voor 1 keer."

Dat vraagt dus om een beloningsplan (laten we eerlijk zijn, eigenlijk is het gewoon een omkoopplan). In mijn hoofd ben ik al volop aan het bedenken wat ik allemaal kan beloven: als hij gaat, kunnen we eens gaan zwemmen, of naar Planckendael en op langere termijn zou ik kunnen zeggen dat als hij 5 keer gaat we naar een kei cool zwembad gaan (zo’n subtropisch met veel glijbanen) of naar samen naar de film enzo... Ik ben daarjuist begonnen met hints te droppen. Hopelijk werkt het.

Maar alsof het nog niet erg genoeg is dat rugby mom zijn betekent dat ik mijn zoon kei hard chanteer en ik mijn rustige zaterdagochtenden opoffer (al doe ik eigenlijk niets anders dan van 10 tot 12u aan de zijlijn rondhangen, mijn kind in het oog houden, al eens "Allez Léon!" roepen en hopen dat het niet gaat regenen), ontdek ik nu dat ik daardoor ook geweldige initiatieven als dit moet missen.

Aarg! Wie wist trouwens dat muzikanten zo vroeg opstonden!

some ecards -