maandag 11 juni 2018

on repeat

Het is ongetwijfeld absurd, kerstmuziek luisteren in juni maar ik kan niet stoppen dit nummer te draaien. Zo geweldig goed is het.

Met dank aan Love, Simon. The only christmas song you'll ever need...

vrijdag 25 mei 2018

over hollanders, onweer en tegenvallers


Ik wou deze blogpost schrijven:

Het was 17 uur en het begon te regenen. Hard te regenen. En te onweren...
En ik was zoals altijd met de fiets.

“Zou je dat wel doen, fietsen in onweer? Is dat niet gevaarlijk?”, vroeg mijn collega. “Dat zal toch wel meevallen zeker? Wacht ik zal het eens googlen.”

Uiteraard moet je nooit googlen of iets gevaarlijk is, want dit is Google’s eerste voorstel als je ‘fietsen tijdens onweer’ opzoekt:

Het artikel lijst de ene afschrikwekkende tip na de andere op. Tips die je de zin ontnemen met de fiets een onweer in te trekken. Eén zei letterlijk: ‘Ga niet naar huis of uw bestemming rijden’.

Als ik de link bekijk zijn ze blijkbaar begonnen met 20 tips:
www.fietsen123.nl/fietsnieuws/bent-u-op-een-fiets-veilig-bij-onweer-absoluut-niet-20-overlevin

Waarschijnlijk was er toen toch één Nederlander die wat nadacht en zei: “Nou, nou, nou, moeten we dat allemaal niet een beetje relativeren? We willen toch niet dat onze lezers hartstikke angstig worden als er onweer is? Straks piesen ze nog in hun broek.”

En zo mocht tip 21 uiteindelijk de lijst afsluiten: ‘Raak niet in paniek als u geen schuilplaats kunt vinden. Zelfs als u door zou fietsen is het risico om getroffen te worden nog steeds relatief laag’.

Oef, de opluchting.

Ik vond dat grappig. En was er van overtuigd dat dit een realistisch relaas was van hoe het artikel ontstaan was. Maar de tips zijn niet genummerd. Ze staan in bulletpoints. En toen ik ze telde bleken het er fokking 23 te zijn.

Daar ging mijn theorie. Bedankt mannen!






dinsdag 13 februari 2018

zo'n ochtend...

Have a kid they said.
It will be fun they said.


En te bedenken dat toen ik die magnetische letters kocht, ik oprecht dacht dat we daar samen leuke dingen mee gingen doen.

donderdag 23 februari 2017

bucket list

Op mijn bucket list staan maar 2 puntjes: veel reizen en kleur in mijn haar. Ik verf mijn haar al jaren: ros, blond, koper... ik heb al bijna alle nuances geprobeerd. Maar paars bijvoorbeeld? Of een andere echt opvallende kleur? Dat had ik nog nooit gedurfd. 

Mijn kapster heeft zelf vaak blauw of roze haar. Telkens ik in haar kappersstoel zat en ze me vroeg ze voor mij kon doen, wou ik eigenlijk zeggen: "Doe er ook eens een coole kleur in." Maar ik krabbelde steeds terug.

Tot vandaag...

woensdag 18 januari 2017

oogjesweer

Blijkbaar is midden januari het moment bij uitstek om oogjes te tekenen.

18/1/2015

Een foto die is geplaatst door marieke (@llmariekell) op

19/1/2016

Een foto die is geplaatst door marieke (@llmariekell) op

12/1/2017

Een foto die is geplaatst door marieke (@llmariekell) op

donderdag 12 januari 2017

de reddertjes

Léon was naar de Reddertjes aan het kijken. Oh, nostalgie! Want die heb ik als kind natuurlijk ook een paar keer gezien.

De film uit 1977 begint met de bijeenkomst van de Rescue Aid Society. Een soort van mini Verenigde Naties.

Maar wat mij als kind niet opviel is het rare allegaartje van deelnemers aan de RAS.

Het land Arabië bijvoorbeeld -_-
Heel Afrika krijgt slechts 1 vertegenwoordiger.
Er mogen gelukkig wel vrouwen meedoen.
Duitsland en Pakistan.

Turkije en Oostenrijk.
(en binnen roken mocht nog)

Letland, Frankrijk en Wenen.
Euh wat? Wenen is toch een stad? En Oostenrijk deed toch al mee?

Ik dacht eerst dat enkel het Midden-Oosten en Pakistan het Aziatisch continent mochten vertegenwoordigen, maar nu zie ik daar toch een stereotiep Chinees uitziende muis waarvan we het bordje niet kunnen lezen.
Dan is er nog Syrië en Argentinië.

Bianca komt natuurlijk uit Hongarije.

En Ierland komt als buurman van Bianca ook even in beeld.

Maar dan zwiept Bernard met de kam en moet iedereen in de buurt vlug veiligheid opzoeken. En wat een chaos dat veroorzaakt. Plots zit een deel van de deelnemers aan heel andere dozen/bureau's. Gelukkig hebben ze wel hun landenbordjes meegenomen.



zaterdag 31 december 2016

bounty(taart)

Ik zat nog op de lagere school toen ik iemand voor de eerste keer boenti hoorde zeggen. Allez, dacht ik, "wie zegt er nu boenti? Iedereen weet toch dat het bounti is. *rollende ogen*

Maar kijk, als je opgroeit in Brussel met Franstaligen in de buurt, dan neem je al eens iets over. Ook dingen die je eerst totaal belachelijk vindt. Toon mij vandaag het kokoskoekje in de tropische verpakking en ik zeg: "Ah een boenti!" Sorry, not sorry.

Wie trouwens graag bounty's eet, moet de healthy vegan bountytaart van Zoetrecepten eens proberen. Superlekker! Zorg wel voor een groot gezelschap want er is meer dan genoeg.